Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa i XVII Wojewódzkie Dni Kultury Kresowej w Kędzierzynie-Koźlu

 XVII Wojewódzkie Dni Kultury Kresowej oraz Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na Obywatelach II RP

UROCZYSTOŚĆ PATRIOTYCZNA – 11.07.2020

Godz. 10:00 – Msza Święta w Kościele p. w. św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Koźlu w intencji ofiar ludobójstwa na obywatelach II RP.
Godz. 11:20 – Marsz Pamięci do Publicznej Szkoły Podstawowej Nr 12 - przy ul. Piramowicza 30 uczestników Mszy Świętej z kompanią honorową i orkiestrą oraz pocztami sztandarowymi, przed tablicą upamiętniającą dokonane ludobójstwo Polaków na Kresach II RP. Odczytanie Apelu Pamięci. Oddanie salwy honorowej, odegranie Hymnu Państwowego i Roty. Złożenie wiązanek kwiatów pod tablicą pamięci.

KONFERENCJA NAUKOWO- HISTORYCZNA – 11.07.2020

Godz. 14.30 w Miejskim Ośrodku Kultury w Koźlu ul. Skarbowa 10.

Konferencja naukowo-historyczna poświęcona tragicznym wydarzeniom na kresach, w której uczestniczyć będą znani polscy historycy zajmujący się tymi zagadnieniami.  

XVII Wojewódzkie Dni Kultury Kresowej oraz Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na Obywatelach II RP

IMPREZA KULTURALNA – 12.07.2020

Godz. 14.30 – Hala Sportowa „Śródmieście” w Kędzierzynie-Koźlu, pod kierownictwem artystycznym aktorów z Krakowa:

Wojciecha Habeli i Franciszka Makucha, z udziałem zespołów estradowych krajowych i z Ukrainy – popularyzujących kresową tradycję kulturalną.

Rzeź wołyńska - tą nazwą określa się ludobójstwo, którego dokonali nacjonaliści ukraińscy podczas II wojny światowej na ludności polskiej zamieszkującej południowo-wschodnie rejony II Rzeczypospolitej, okupowanej wówczas przez Niemców.

Zimą 1943 roku dowództwo ukraińskich oddziałów partyzanckich podjęło decyzję o usunięciu wszystkich Polaków z wszystkich ziem uznawanych przez nich za ukraińskie. Niemal natychmiast plan eksterminacji zaczęto wprowadzać w życie. Punktem kulminacyjnym akcji była tak zwana „krwawa niedziela”.

11 lipca 1943 oddziały UPA zaatakowały jednocześnie kilkadziesiąt wsi polskich. Mordowano wszystkich, nie oszczędzając nawet dzieci. W kilku osadach nie ocalał nikt, a domostwa spalono.

Tylko w lipcu Ukraińcy zabili kilkanaście tysięcy Polaków i wielu swoich rodaków, którzy próbowali ratować mordowanych sąsiadów. Szacuje się, że na Wołyniu zginęło około 60 tysięcy mieszkańców narodowości polskiej. Do podobnych czystek etnicznych doszło też w byłych województwach: lwowskim, tarnopolskim, stanisławowskim i poleskim. Tu zginęło kolejne kilkadziesiąt tysięcy Polaków.

Dopiero tworzenie oddziałów samoobrony polskiej, a w szczególności powstanie w styczniu 1944 roku partyzanckiej 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty zahamowało rzeź na Wołyniu. Walki z bandami UPA toczyły się jeszcze w Polsce Ludowej do 1948 roku.