Reklama
niedziela, 14 czerwca 2026 17:53
Reklama Dental Clinic - baner reklamowy
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama

Co wspólnego z Pawłowiczkami ma musztarda sarepska? Poznajcie historię Braci Morawskich - Herrnhutów

Pawłowiczki, dawniej Gnadenfeld, kryją niezwykłą historię Braci Morawskich, znanych jako Herrnhuci. Dzięki pasjonatom, takim jak Karol Treffon, który od urodzenia mieszka w Pawłowiczkach, możemy dziś lepiej zrozumieć wpływ tej społeczności na rozwój regionu. Wśród licznych ciekawostek związanych z Herrnhutami jest zaskakujący wątek musztardy sarepskiej, który sięga czasów ich działalności na terenie Rosji.
Co wspólnego z Pawłowiczkami ma musztarda sarepska? Poznajcie historię Braci Morawskich - Herrnhutów

- Musztarda sarepska została wytworzona przez Braci Morawskich - Herrnhutów w osadzie Sarepta nad Wołgą – opowiada Karol Trefon w filmie przygotowanym przez kanał historyczny Burger King. - Właśnie, znajdujemy się w części Pawłowiczek, która do 1945 roku nosiła nazwę Gnadenfeld. Tę osadę utworzyli Bracia Morawscy, którzy przybyli w 1782 roku do Pawłowiczek – precyzuje w rozmowie z autorem filmu, Sławomirem Wilkowskim, Karol Trefon.

Herrnhuci – kim byli?

Herrnhuci, znani także jako Bracia Morawscy, wywodzili się z husyckiego odłamu protestantyzmu. Po wojnach husyckich zostali zmuszeni do emigracji i osiedlili się w różnych częściach Europy. W 1782 roku, pod wodzą hrabiego Nikolausa von Zinzendorfa, przybyli do Pawłowiczek, gdzie założyli osadę Gnadenfeld, czyli „pole łaski”.
- Herrnhuci to społeczność niezwykle religijna i zorganizowana. Ich życie opierało się na pracy, nauce i wierze. Nie tolerowali lenistwa ani alkoholizmu. To ich determinacja sprawiła, że Pawłowiczki stały się jednym z najważniejszych ośrodków ich działalności na Śląsku - mówi Karol Treffon.

Musztarda sarepska i jej związek z Herrnhutami

Musztarda sarepska, znana dziś na całym świecie, ma swoje korzenie w osadzie Sarepta nad Wołgą, którą Herrnhuci założyli w XVIII wieku na zaproszenie carycy Katarzyny II. Bracia Morawscy, znani ze swojej przedsiębiorczości, rozpoczęli tam uprawę gorczycy sarepskiej i opracowali recepturę wyjątkowej musztardy.
- To właśnie Herrnhuci, dzięki swojej innowacyjności, stworzyli produkt, który stał się rozpoznawalny na całym świecie. Choć Sarepta leży daleko od Pawłowiczek, duch ich przedsiębiorczości jest obecny także tutaj - wyjaśnia Treffon.
Musztarda sarepska jest symbolem, który pokazuje, jak daleko sięgała działalność tej społeczności. Do dziś jest uznawana za jedną z najważniejszych musztard w Rosji i Europie.

Edukacja i innowacje w Pawłowiczkach

Herrnhuci założyli w Pawłowiczkach seminarium teologiczne, które działało przez niemal sto lat (1818–1918).
- Seminarium było fenomenem. Przyciągało uczniów z całej Europy i wykształciło około 600 absolwentów. To niespotykane, by wiejska osada miała tak wysoki poziom edukacji - podkreśla Treffon.
Oprócz nauk teologicznych Herrnhuci kładli duży nacisk na praktyczną edukację. - Dzieci rolników uczęszczały do Winterschule - szkół zimowych, które funkcjonowały w okresie, gdy prace polowe były wstrzymane – dodaje Karol Treffon.

Osada rzemieślnicza i duch przedsiębiorczości

Rzemiosło i przemysł były kolejnymi filarami działalności Herrnhutów. W Gnadenfeld funkcjonowały liczne warsztaty, a największym zakładem była fabryka maszyn – Gnadenfeldmaschinenfabrik.
- Fabryka zatrudniała setki pracowników i słynęła z innowacyjnych pieców kaflowych, które każdy mógł samodzielnie złożyć w domu. To było zupełnie nowe podejście w tamtych czasach - mówi Karol Treffon.
Zasadą, którą kierowali się rzemieślnicy Herrnhutów, była rywalizacja wyłącznie jakością, a nie ceną swoich produktów. To podejście zapewniło im renomę i zaufanie klientów.

Religia i wyjątkowe tradycje

Religia odgrywała centralną rolę w życiu Herrnhutów. W osadzie znajdował się Beat House – dom modlitwy. Ich podejście do życia i śmierci różniło się od katolickiego: na pogrzeby ubierali się na biało, śpiewali radosne pieśni, wierząc, że zmarły wraca do domu Pana.
- Wierzyli, że śmierć to powrót do Boga, a nie koniec drogi. To piękny przykład ich głębokiej wiary - opowiada Karol Treffon.
Upadek Gnadenfeld
Historia Herrnhutów w Pawłowiczkach zakończyła się tragicznie w 1945 roku, kiedy zostali zmuszeni do opuszczenia osady.
- Wielu z nich czuło się obywatelami tej ziemi, ale po wojnie, jako niemieckojęzyczni mieszkańcy, zostali wypędzeni. To był koniec jednej z najbardziej rozwiniętych społeczności na Śląsku - mówi Karol Treffon.

Ślady Herrnhutów w Pawłowiczkach

Dziś w Pawłowiczkach można odnaleźć liczne ślady działalności Herrnhutów. Warto wspomnieć:
•    Budynek dawnego seminarium teologicznego, obecnie siedzibę Urzędu Gminy.
•    Hotel Kremser, który gościł Gerharta Hauptmanna, autora wiersza „Dzień w Gnadenfeld”.
•    Aptekę rodziny Weczki, która zasłynęła z farmaceutycznych odkryć.

Historia, która inspiruje

Karol Treffon, pasjonat historii Pawłowiczek, od lat przybliża losy Herrnhutów. Organizuje wycieczki, prowadzi wykłady i współpracuje z lokalnymi instytucjami, aby pamięć o tej niezwykłej społeczności pozostała żywa.
- Historia Herrnhutów to dowód na to, jak wielki wpływ może mieć zorganizowana i pracowita społeczność na rozwój regionu. Musztarda sarepska, fabryki, edukacja – to wszystko było możliwe dzięki ich wyjątkowemu podejściu do życia - podsumowuje Karol Treffon.
Dzięki takim inicjatywom możemy dziś odkrywać, jak wielowymiarowe było dziedzictwo Herrnhutów, które do dziś inspiruje mieszkańców i badaczy regionu.

Tekst powstał w oparciu o materiał przygotowany przez Sławomira Wilkowskiego z Kanału Bunker King.

Zapraszamy do obejrzenia poniższego filmu.

Od Lewej: Sławomir Wilkowski i Karol Treffon
Dom modlitewny powstał dla Wspólnoty Braci Morawskich z Herrnhut (Herrnhuter), która w 1780r. założyła Pawłowiczki (Gnadenfeld). Źródło: polska-org.pl

 


Podziel się
Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

Mietek 25.11.2024 08:36
A mnie 50 lat uczyli, że wcześniej na tej ziemi nic nie było i dopiero my zza Buga i centralnej Polski przynieśliśmy tu kulturę wyższą, teatry, operę, literaturę piękną i muzykę. Dziwne to i podejrzane. Nie zasnę przez kilka nocy, chyba że, zwyczajem polskich ojców zakosztuję wyroby własne na recepcie pochodzącej z Grunwaldu.

giba 24.11.2024 23:42
Co tam musztarda, kiełbasa jest ważniejsza. A jak nasi słabo skaczą, to i tak nic nie smakuje.

Ostatnie komentarze
Autor komentarza: mieszkaniec Treść komentarza: po co to komu niemaja na co kasy wydawac......... Data dodania komentarza: 14.06.2026, 13:12 Źródło komentarza: DW 421 do rozbudowy. Powstanie także obwodnica Błażejowic i Łanów. ZDJĘCIA Autor komentarza: sugeruję Treść komentarza: wracaj do siebie za Bug... Data dodania komentarza: 14.06.2026, 11:11 Źródło komentarza: Te zdjęcia liczą już sobie przeszło 105 lat. Sprawdź, jakie wydarzenie upamiętniają Autor komentarza: INGO Treść komentarza: Ale niemieckie pieniądze z unii europejskiej, to już inna sprawa. Data dodania komentarza: 14.06.2026, 10:06 Źródło komentarza: Te zdjęcia liczą już sobie przeszło 105 lat. Sprawdź, jakie wydarzenie upamiętniają Autor komentarza: stary_zgred Treść komentarza: Normalny człowiek stoi stabilnie na wyprostowanych nogach, gdzie szerokość rozstawu nóg równa się mniej więcej szerokości obręczy barkowej. Istnieją pozycje bardziej stabilne, „specjalne” np. pozycja z wykrokiem, pozycja z szerokim rozstawem nóg z ugięciem w kolanach (sztuki walki, sport). Na czymś takim jak hulajnoga człowiek nie ma żadnej stabilności, gdyż stoi „noga za nogą”, czyli w pozycji zupełnie nijakiej. Hulajnoga to był pojazd, a raczej zabawka, wymyślony dla biedaków, których nie było stać na rower i było to w czasach pokolenia urodzonego mniej więcej w połowie zeszłego wieku. Co się stało, że wymyślono takie coś, z napędem niezależnym (czyli bez popychania nogą jak sama nazwa wskazuje) i to pozwalającym osiągać prędkości kilkudziesięciu kilometrów na godzinę?! Rozumiem marketing, ale głupoty ludzi już nie. I tak samo głupoty ustawodawcy – takie coś powinno być zdelegalizowane! Władza rozpatruje kaski dla nieletnich na rowerach a o hulajnogach nic. Bezpieczniejsze byłyby już elektryczne wrotki czy rolki, ale nie chcę prowokować. A w ramach profilaktyki – podobny rajdowy as jednośladu przemykał codziennie ulicą Chrobrego w Koźlu w okolicach godziny 6:00. Wyeliminujcie go z ruchu zanim stanie mu się krzywda lub komu innemu. Chyba że to ten sam, co skończył w Azotach. Data dodania komentarza: 13.06.2026, 19:58 Źródło komentarza: Śmierć 48‑latka na hulajnodze elektrycznej. Kluczowe ustalenia dopiero przed biegłym Autor komentarza: stary_zgred Treść komentarza: Artykuły z tymi kiepskimi techniczne i perspektywicznie zdjęciami wyglądają na klikbajty typu „wróżenie z fusów”. Równie dobrze można by powiedzieć, że zdjęcie przedstawia kamienicę w Kędzierzynie na rogu ul. Grunwaldzkiej i Al. Jana Pawła II, po lewej widać fragment dworca kolejowego w Kędzierzynie a po prawej nieistniejącą dzisiaj zabudowę. Te zdjęcia są kopiowane ze znanych portali, tam są opisy i nierzadko bzdurne. Po co to? Data dodania komentarza: 13.06.2026, 19:24 Źródło komentarza: Te zdjęcia liczą już sobie przeszło 105 lat. Sprawdź, jakie wydarzenie upamiętniają Autor komentarza: stary_zgred Treść komentarza: Jeszcze raz: żyłem w innych czasach – nauczyciel muzyki rzucał w uczniów pękiem kluczy albo napierniczał po rękach drewnianą linijką albo smyczkiem od skrzypiec, pani od rosyjskiego waliła uczniów po łbie książką z zamachu zza ucha, facet od wuefu był wyrafinowany – on uderzał nieosłonięte części ciała specjalnym węzełkiem zawiązanym na sznurku od gwizdka a gość od matematyki dawał karne prace resocjalizacyjne – zrzucanie koksu do kotłowni, sprzątanie liści z boiska, prace porządkowe w kotłowni. W dzisiejszych standardach wszyscy ci nauczyciele mieliby pewnie co najmniej poczwórne dożywocie, ale za to za ich czasów nie było takich hec, jak w pewnej szkole w Toruniu (2003r.) gdzie nauczycielowi włożyli kosz na śmieci na głowę i jeszcze filmik z tego „wydarzenia” nagrali, była dyscyplina i szacunek dla belfra. A jak który uczeń coś naprawdę poważnie nawojował i wezwali rodziców do szkoły, to potem w domu jeszcze rodzice poprawili. I finalnie wszyscy jakoś tak nieoczekiwanie wyrośli na nieskrzywionych psychicznie obywateli. A jak jest z chuchanymi milenialsami bąbelkami, to przekona się każdy, u którego pojawią się w miejscu pracy współcześni 25+. Nie żebym popierał przemoc w szkole, ale…. Może czasy dojrzały do tego, aby wszystkich uczniów traktować jako dzieci specjalnej troski a dla nauczycieli nałożyć obowiązek, oprócz kwalifikacji branżowych i pedagogicznych, posiadania kwalifikacji psychologicznych? ALBO W OGÓLE ZNIEŚĆ OBOWIĄZEK SZKOLNY I ZROBIĆ TYLKO PŁATNĄ EDUKACJĘ? W końcu kształcenie człowieka to towar. Chcesz mieć bezstresowo chowane, ale głupie dziecko – twoja rzecz i jego problem na przyszłość, może znajdzie robotę na szparagach w Niemczech, czy w szklarni w Holandii? Słyszał kto kiedy, aby rodzice jakiegoś Markusa, Brajana czy Dżesiki szli do mediów albo sądu ze skargą na prywatnego korepetytora taryfikującego 50 do 200PLN za godzinę? Data dodania komentarza: 13.06.2026, 19:08 Źródło komentarza: Reportaż TVN „Uwaga!” przypomina sprawę z Mechnicy. Reakcje dyrekcji szkół były jednak zupełnie inne
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama Moja Gazetka - strona główna