Do tartaku oraz zbudowanego w 1855 roku tartacznego młyna parowego (Brattmühle), doprowadzono niewielką bocznicę kolejową.
Na portalu Wachtyrz w tekście Piotra Zdanowicz można przeczytać, że tartak działał w tym miejscu nieprzerwanie przez 150 lat (do początku XXI wieku).
O dawnym przeznaczeniu tego miejsca przypomina już tylko nazwa ulicy Tartacznej oraz ruiny 150-letniego budynku zarządu firmy. W sąsiedztwie kędzierzyńskich terenów kolejowych funkcjonowało też kilka innych zakładów.
Tuż obok stacji powstał największy wówczas na Śląsku młyn parowy Schlesingera, gdzie po rozbudowie mieściła się też wytwórnia spirytusu i wytłoczek lnianych. Zespół efektownych budynków fabrycznych w dużej części dotrwał do naszych czasów, lecz pełni on obecnie rolę zajezdni autobusowej Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego w Kędzierzynie-Koźlu.
Fotogaleria: (polska.org).
Jeśli ten tekst był dla Ciebie wartościowy? Zasil nas kofeiną 
Napisz komentarz
Komentarze