Z danych Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta w Kędzierzynie-Koźlu wynika, że osób zameldowanych na pobyt stały było na koniec zeszłego roku 50 061. Sytuację demograficzną poprawiają w zauważalnym stopniu mieszkańcy zameldowani na pobyt czasowy, których było 1295, co daje w sumie wspomniane wcześniej 51 356 mieszkańców Kędzierzyna-Koźla.
Jak przedstawiało się to w podziale na poszczególne osiedla, pokazuje poniższa tabela.
Niekorzystne tendencje demograficzne - z racji pokaźnych liczb - zauważalne są szczególnie na największych miejskich osiedlach.
Stała tendencja
Poniższe dane mówią same za siebie. Do poszczególnych lat przypisaliśmy liczbę mieszkańców zameldowanych na pobyt stały na koniec danego roku:
2025 r. - 50 061
2024 r. - 50 927
2023 r. - 51.709
2022 r. - 52.723
2021 r. - 53.705
2020 r. - 54.873
2019 r. - 55.750
2018 r. - 56.478
2017 r. - 57.360
2016 r. - 57.979
2015 r. - 58.749
2014 r. - 59.465
2013 r. - 60.185
2012 r. - 60.909
2011 r. - 61.617
2010 r. - 62.238
Nieco dyskusji w sieci wywołały w ostatnich dniach dane zamieszczone przez Krajowe Biuro Wyborcze - Delegatura w Opolu. Chodzi konkretnie o rejestr wyborców w województwie opolskim według stanu na dzień 31 grudnia 2025 r. Wynika z niego, że w IV kwartale 2025 r. liczba mieszkańców naszego miasta wynosiła 49 951 osób.
Z najbardziej aktualnych informacji, posiadanych przez Wydział Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta w Kędzierzynie-Koźlu, wynika jednak, że jest to nieznacznie ponad 50 tysięcy osób, a różnica pomiędzy danymi przedstawionymi przez obie te instytucje wynosi raptem 110 osób.
Stare czasy
Wkrótce po utworzeniu Kędzierzyna-Koźla w 1975 roku, nasze miasto liczyło 69 285 osób. W latach 1975–1986 następował stopniowy wzrost liczby mieszkańców miasta (średnio w tempie przyrostu o kilkaset osób rocznie) do szczytowego poziomu około 73 000 osób w 1986 roku. Planiści szacowali, że w 2000 roku miało nas być 140 000 osób, ale życie zweryfikowało te ambitne cele.
W latach 80. wskutek szeregu uwarunkowań o charakterze społecznym, ekonomicznym i politycznym, ludzie zaczęli masowo wyjeżdżać z Polski. Zdecydowana większość emigrantów w latach 1980-1989 udawała się do Niemiec. To zjawisko szczególnie mocno dotknęło cały Śląsk, w tym nasze miasto. Emigracja lat 80. odbiła się w istotny sposób na stanie i strukturze ludności. Wyjeżdżały przede wszystkim osoby w wieku największej aktywności zawodowej, w wieku produkcyjnym (18-44 l.). Kędzierzyn-Koźle był w tym okresie miastem młodym demograficznie. Na rynek pracy wchodziły roczniki powojennego wyżu demograficznego. Jednak migracje znacząco osłabiły ten potencjał.
Sytuacji nie poprawiło też otwarcie granic, związane z wejściem Polski do UE, co nastąpiło 1 maja 2004 roku. Po tym terminie ruszyła kolejna fala emigracji na Zachód. Na stałe z Kędzierzyna-Koźla do krajów Europy Zachodniej wyjeżdżało około 300 osób rocznie.
Nie jesteśmy wyjątkiem
Od wielu lat niezwykle trudna sytuacja demograficzna dotyczy praktycznie całej Polski.
Z danych GUS (za okres styczeń - wrzesień 2025 r.) wynika, że w końcu września 2025 r. liczba ludności Polski wyniosła ok. 37 376 tys. osób, tj. o ok. 158 tys. mniej niż rok wcześniej oraz o ok. 113 tys. mniej niż w końcu ub. roku. Tempo ubytku rzeczywistego w okresie trzech kwartałów br. wyniosło ok. -0,30%, co oznacza, że na każde 10 tys. mieszkańców ubyło 30 osób (wobec 27 osób przed rokiem).
Ze wstępnych danych wynika, że w okresie trzech kwartałów br. zarejestrowano ok. 181 tys. urodzeń żywych (o ok. 11 tys. mniej niż rok wcześniej), a współczynnik urodzeń obniżył się w skali roku o 0,3 pkt do 6,5‰. W tym samym okresie zmarło ok. 303 tys. osób, tj. o ok. 1 tys. więcej niż w analogicznym okresie ub. roku. Współczynnik zgonów wzrósł o 0,1 pkt do 10,8‰.
Odnotowano ujemny przyrost naturalny (różnica między liczbą urodzeń żywych i zgonów ogółem), który wyniósł ok. 122 tys. (wobec ok. -110 tys. w okresie styczeń–wrzesień ub. roku). Ujemny współczynnik przyrostu naturalnego ukształtował się na poziomie -4,3‰ (wobec -3,9‰ w okresie dziewięciu miesięcy ub. roku).
Zmniejszyła się liczba zgonów niemowląt – zmarło ok. 600 dzieci w wieku poniżej 1 roku życia, tj. o ok. kilkadziesiąt mniej niż w okresie trzech kwartałów ub. roku. Współczynnik wyrażający liczbę zgonów niemowląt na 1000 urodzeń żywych wyniósł 3,1‰ i był o 0,3 pkt niższy niż w analogicznym okresie ub. roku.
Zgodnie z przewidywaniami niekorzystne tendencje będą się utrzymywać także w kolejnych latach.
Jeśli ten tekst był dla Ciebie wartościowy, zasil nas kofeiną 
Napisz komentarz
Komentarze