Trafił za kratki po puczu

Pucz monachijski był nieudaną próbą przeprowadzenia zamachu stanu w Republice Weimarskiej przez Adolfa Hitlera i gen. Ericha Ludendorffa. Akcja zorganizowana w nocy z 8 na 9 listopada 1923 roku w Monachium przy pomocy bojówek partyjnych SA została rozbita tego samego dnia.

Po puczu rozwiązano Narodowosocjalistyczną Niemiecką Partię Robotników (NSDAP) i skazano Hitlera na pięć lat więzienia. Pucz monachijski to pierwsza próba przejęcia władzy przez Hitlera. W monachijskiej piwiarni Hitler ogłosił narodową rewolucję, obalenie rządu, marsz na Berlin i utworzenie nowego ośrodka władzy z nim jako kanclerzem. Zresztą dziesięć lat później Hitler zdobył władzę całkowicie legalnie.

Powróćmy jednak do Hansa Adama Otto von Heydebrecka, znanego też jako Petera von Heydebrecka, który urodził się 1 lipca 1889 roku w Koszalinie. Ukończył szkoły kadetów w Koszalinie i Lichterfelde. Brał udział w I wojnie światowej (stracił na froncie lewą rękę) oraz w walkach podczas powstania wielkopolskiego, stojąc na czele Oelser Jägerbatailon (potocznie zwanym Freikorps v. Heydebreck).

Podczas III powstania śląskiego utworzył w Brzegu batalion ochotniczy, który w składzie Freikorps Oberland brał udział w walkach pod Górą Świętej Anny i zdobył Kędzierzyn. W 1923 założył w Zabrzu paramilitarną organizację Freischar. Za zasługi 16 marca 1934, czyli za życia, nazwano jego nazwiskiem (Heydebreck) Kędzierzyn (wówczas Kandrzin). Nazwa przetrwała do 1945 roku. Hans Adam Otto von Heydebreck został rozstrzelany podczas nocy długich noży, do której doszło 30 czerwca 1934.

Noc długich noży to nazwa określająca wymordowanie przez SS (przy poparciu Reichswehry) potencjalnych przeciwników Hitlera wewnątrz (NSDAP), czyli głównych przywódców SA. Wszystko pod pretekstem rzekomo organizowanego przez nich zamachu stanu na Hitlera. Według różnych źródeł w czasie akcji zginęło około tysiąca osób.

Był to dzień upadku SA i początek wzrostu potęgi SS. Noc długich noży zakończyła rywalizację w NSDAP. Hitler mógł już bez przeszkód realizować swoje plany o ekspansji. Po 1934 r. gospodarka III Rzeszy przestawiła się na tory bardzo intensywnych zbrojeń. Wszystko zostało podporządkowane przygotowaniom do II wojny światowej.