Moritz Julius Hadda urodził się 16 stycznia 1887 r. w Koźlu w żydowskiej rodzinie kupca Martina Haddy i Berthy z domu Juliusburger. Miał czterech braci: Siegmunda, Huberta, Friedricha, Alberta oraz siostrę Rosalie. W latach 1911–1913 Moritz studiował w Państwowej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego we Wrocławiu, gdzie był uczniem Hansa Poelziga.
W 1917 r. wraz z Wilhelmem Ludwigiem Schlesingerem założył biuro architektoniczne Hadda & Schlesinger. Wspólnie opracowali liczne projekty domów mieszkalnych, a także wnętrz sklepów, lokali rozrywkowych i obiektów użyteczności publicznej. Biuro zakończyło działalność w 1928 r.
Od 1925 r. Hadda należał do grupy roboczej Das Junge Schlesien, zrzeszającej awangardowych architektów i artystów. Od 1928 r. był również członkiem Niemieckiego Związku Architektów (Bund Deutscher Architekten). W latach 1925–1930 kierował jednym z działów policji budowlanej we Wrocławiu, odpowiedzialnym za kolorystykę budynków.
Do najbardziej znanych realizacji Haddy należy Dom Wzorcowy nr 36, wybudowany w ramach wystawy Werkbundu „Mieszkanie i Miejsce Pracy”, powszechnie znanej jako WuWA. Architekt zaprojektował nie tylko bryłę budynku, lecz także jego wyposażenie oraz ogród. Był to największy (ponad 200 m²) spośród wszystkich domów jednorodzinnych prezentowanych na wystawie. Ponadto jest autorem projektu domu przy obecnej ul. Tramwajowej 19 i 20 (również w ramach WuWA) oraz kilku budynków na dziś już nieistniejącym osiedlu Popowice.
W 1931 r. opracował projekt rozbudowy Café Torwache – dzisiejszej Galerii Na Odwachu przy ul. Świdnickiej, w której obecnie mieści się kawiarnia „Borówka”.
Po dojściu nazistów do władzy jego działalność została znacząco ograniczona, a sytuacja życiowa uległa pogorszeniu. Ze względu na pochodzenie, tak jak inni Żydzi, był dyskryminowany, a jego działalność została mocno ograniczona. Od tej pory realizował prawie wyłącznie projekty na zlecenie gminy żydowskiej lub fundacji żydowskich. Po 1933 r. działał na rzecz gminy żydowskiej, uczestnicząc m.in. w renowacji wrocławskiej Synagogi Na Wygonie, spalonej przez hitlerowców w 1938 r.
Moritz Hadda został aresztowany w swoim mieszkaniu 21 listopada 1941 r., podczas pierwszej akcji deportacji wrocławskich Żydów. Transport liczący 935 osób wyruszył z Wrocławia 25 listopada i dotarł do Kowna 29 listopada. Tego samego dnia wszyscy deportowani zostali zamordowani w forcie XI miejscowej twierdzy. Na cmentarzu żydowskim przy ul. Lotniczej, na grobowcu rodziny Hadda, znajduje się tablica poświęcona jego pamięci.
Jeśli podoba Ci się to, co robimy, wesprzyj nasz portal 
Źródło: Archiwum Państwowe w Opolu
Napisz komentarz
Komentarze