Na uwagę zasługują zdjęcia Państwowego Ośrodka Maszynowego nr 112 i Spółdzielni Produkcyjnej „Dobrobyt” w Łąkach Kozielskich (w 1954 roku).
Na fotografiach widać jak spółdzielnię odwiedził przedstawiciel Zakładów Przemysłu Azotowego Kędzierzyn.
Jeśli chodzi o amfiteatr, to zdjęcia przedstawiają prawdopodobnie wielką manifestację patriotyczną na Górze św. Anny. Odbyła się ona 19 czerwca 1955 roku i była związana z uroczystym odsłonięciem Pomnika Czynu Powstańczego, który jest monumentalnym dziełem wybitnego polskiego artysty Xawerego Dunikowskiego (1875-1964).
Pomnik powstał z inicjatywy wojewody śląskiego gen. Aleksandra Zawadzkiego (późniejszego Przewodniczącego Rady Państwa) i Związku Weteranów Powstań Śląskich (ZWPŚl). Wzniesiono go na wysokiej skarpie wapiennej powyżej amfiteatru skalnego, wybudowanego w latach 1934-1938 w miejscu dawnego kamieniołomu Kuhtal (Krowiok). Zrealizowano go w latach 1946-1954 według projektu prof. Xawerego Dunikowskiego. Pomnik nie tylko upamiętnia krwawe walki w rejonie Góry św. Anny podczas III powstania śląskiego w 1921 r., ale w ogóle wielowiekową walkę Ślązaków o polskość i powrót do Macierzy.
Warto podkreślić, że inicjatywa budowy pomnika upamiętniającego powstańców śląskich bardzo mocno poruszyła Ślązaków. Członkowie ZWPŚl zbierali dobrowolne datki, organizowano zbiórki uliczne i prace społeczne, które w efekcie przyniosły wielomilionowe sumy zebrane jako dar mieszkańców historycznego Górnego Śląska. Datki zbierano również w zakładach pracy. Uroczyste odsłonięcie dzieła X. Dunikowskiego odbyło się 19 czerwca 1955 r. podczas uroczystości z udziałem ponad 250 tys. osób. Do dziś pod Pomnikiem Czynu Powstańczego na Górze Świętej Anny organizowane są uroczystości państwowe z okazji rocznicy III powstania śląskiego. Pod pomnikiem zbierają się również „Rodłacy”, czyli członkowie lub dzieci członków legendarnego Związku Polaków w Niemczech.
Autor zdjęć Wiesław Prażuch (ur. w 1925 w Zawierciu, zm. w 1992 w Warszawie) to polski artysta fotograf, fotoreporter. Wiesław Prażuch fotografował od czasów II wojny światowej, pracował w zakładzie fotograficznym w Pińczowie oraz sporządzał dokumentację fotograficzną oddziałów partyzanckich na Kielecczyźnie. Od 1951 roku do 1969 był fotoreporterem w tygodniku „Świat”, od 1972 roku współpracował z tygodnikiem „Kobieta i Życie”.
W 1958 roku został przyjęty w poczet członków Okręgu Warszawskiego Związku Polskich Artystów Fotografików. W 1963 roku zadebiutował swoją pierwszą wystawą autorską „Z reportażu” w warszawskiej Galerii Kordegarda. Od 1973 roku do 1976 był prezesem Zarządu Głównego Związku Polskich Artystów Fotografików, w późniejszym czasie został członkiem honorowym ZPAF. W 1975 roku doprowadził do powstania kwartalnika „Fotografia”, przez wiele lat był redaktorem naczelnym czasopisma – do 1989 roku, kiedy to czasopismo zamknięto. Od 1991 roku był redaktorem miesięcznika fotograficznego „6x9” oraz uczestniczył w pracach Rady Artystyczno-Programowej czasopisma.
Wiesław Prażuch jest autorem i współautorem wielu wystaw fotograficznych; indywidualnych, zbiorowych, poplenerowych, pokonkursowych; krajowych i międzynarodowych. Brał aktywny udział w Międzynarodowych Salonach Fotograficznych, zdobywając wiele medali, nagród, wyróżnień, dyplomów, listów gratulacyjnych.
Fotografie Wiesława Prażucha znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.
