Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłaca rentę z tytułu niezdolności do pracy. Podstawą do przyznania tego świadczenia jest opinia lekarza orzecznika ZUS, który oceni czy konkretne schorzenia mogą powodować znacznie ograniczenie zdolności do wykonywania pracy. Samo wskazanie, że ktoś nadużywa alkoholu nie będzie powodem do przyznania jakiegokolwiek świadczenia, w tym renty.
- W polskim prawie nie ma żadnych wzmianek o tym, żeby spożywanie alkoholu było jedyną i samodzielną przesłanką do przyznania jakiegokolwiek świadczenia z ZUS. Jeśli jednak takie jednostki chorobowe jak alkoholowa choroba wątroby, efekt toksyczny alkoholu czy zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane nadużyciem alkoholu, będą znacznie wpływały na zdolność do wykonywania pracy, to finalnie może to być podstawą do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy - informuje Sebastian Szczurek, regionalny rzecznik prasowy ZUS w Opolu, i dodaje: - bezpośrednią przyczyną niezdolności do pracy nie będzie więc spożywanie alkoholu, ale choroby wywołane jego długotrwałym nadużywaniem. Natomiast sama nazwa „renta alkoholowa”to przesada, wprowadza w błąd i powoduje zamieszanie.
ZUS posługuje się obowiązującą Międzynarodową Statystyczną Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych Rewizja X (ICD-10). Dysponuje zestawieniem danych statystycznych dla następujących kodów jednostek chorobowych, m.in. : F10 - Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane użyciem alkoholu, K70 - Alkoholowa choroba wątroby, T51 - Efekt toksyczny alkoholu, X45 - Przypadkowe zatrucie przez narażenie na alkohol, Y15 - Zatrucie przez narażenie na alkohol, o nieokreślonym zamiarze, Y90 - Działanie alkoholu na podstawie oznaczenia jego poziomu we krwi.
Z danych ZUS wynika, że w ostatnich kilku latach renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej jednostkami chorobowymi F10, K70, T51, X45, Y15, Y90, pobierało w Polsce:
- w 2020 r. 3,8 tys., na kwotę 55,3 mln zł,
- w 2021 r. 3,5 tys., na kwotę 53,8 mln zł
- w 2022 r. 3,0 tys., na kwotę 53,1 mln zł,
- w 2023 r. 2,7 tys., na kwotę 56,1 mln zł,
- w 2024 r. 2,5 tys. osób, na kwotę 61,4 mln zł.
Renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia następujące warunki:
- jest niezdolny do pracy;
- ma wymagany – odpowiedni do wieku – staż ubezpieczenia (okres składkowy i nieskładkowy);
- jego niezdolność do pracy powstała w czasie okresów składkowych lub nieskładkowych wskazanych w ustawie emerytalnej, okresach pobierania świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub zasiłku dla opiekuna, za które nie było obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne albo w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów;
- nie ma ustalonego prawa do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub nie spełnia warunków do jej uzyskania.
O niezdolności do pracy, przewidywanym okresie jej trwania a także stopniu tej niezdolności orzekają lekarze orzecznicy i komisje lekarskie ZUS. Lekarze orzecznicy nie stawiają diagnozy podczas badań dla celów rentowych, lecz orzekają o tym, czy posiadane schorzenia spowodowały niezdolność do pracy. Ocena lekarska niezależnie od przyczyny powodującej niezdolność do pracy ma tutaj istotne znaczenie.
Renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje po spełnieniu określonych przepisami warunków, niezależnie od rodzaju jednostki chorobowej, która spowodowała niezdolność do pracy. Szczegółowe informacje dotyczące przyznawania rent z tytułu niezdolności do pracy są dostępne TUTAJ
Napisz komentarz
Komentarze